Nieuw leven in Yalanhuitz

Na een teleurstellend moederdagfeest in Pojom met enkel een voetbaltornooitje, maakten we met z'n allen in casa canela lasagne klaar. Bijna konden we eten tot er een man hulp kwam vragen bij de bevalling van zijn dochter. Daarvoor lieten we maar al te graag ons eten staan. We staken nog vlug een koekje in onze broekzak en vertrokken naar het huis van de vrouw. Daar aangekomen bleek Maria (de traditionele vroedvrouw van het kliniekje) al naarstig aan het werk. De vrouw had reeds 8cm ontsluiting en er waren voorlopig geen problemen. Maria haalde ons erbij omdat de vrouw nog maar 16 jaar is en beviel van haar eerste kind. Ze wilde voor de zekerheid wat bijstand. Geen probleem voor ons... Na 2,5u met veel geduld te hebben gewacht, kwam er ineens een prachtig kindje tevoorschijnt! Ik sneed de navelstreng door en Wouter zorgde voor de nageboorte van de moederkoek.
Daarna genoten we nog uitgebreid van onze kleine spruit (fotosessie inclusief). Rond een uur of 2 's nachts kon de lasagne dan uiteindelijk toch smaken!

De bevalling had ons goed opgefleurd na een andere teleurstelling. De planning van onze stage hield in dat we nog een week kijkstage zouden lopen in het Nationaal ziekenhuis in Huehuetenango, een ziekenhuis waarnaar we patiënten doorsturen wanneer we zelf onvoldoende kunnen helpen.Zoals iedereen ongetwijfeld weet is er een Mexicaanse griep in Mexico en Amerika. Hoewel het meer dan een dag reizen is van Mexico city (waar het begonnen is), hebben we in overleg met het school besloten om die stage te vervangen door een weekje langer in het project. Huehuetenango is de eerste stad als je vanuit Mexico Guatemala binnenkomt wat het risico een beetje vergroot natuurlijk. We vonden het wel jammer dat we die ervaring moesten laten liggen, maar gezondheid gaat boven alles!!!Het lijkt wel een triestige week als we dees aan het schrijven zijn want we zijn alle twee weer wat ziekjes geweest. Toen we zondag op de markt waren was Delphine wat ziekjes en zijn we samen snel terug gekeerd naar ons hutje. Daar namen we alletwee een keer ons temperatuur ( wouter was ook al nie zo goe meer) en we hadden alletwee koorts: delphine 38,8° en wouter 40°. Na een uurke of drie in den douch, wa paracetamol was ons temperatuur al snel gezakt. Na een onderzoek was de mexicaanse griep uitgesloten en was de diagnose een hitteslag, de voorbije dagen waren enorm warm geweest en we hadden lange wandeltochten achter de rug zonder veel te drinken. Een dieet van water, water water en we zijn er ondertussen al weer bovenop.Morgen is er opnieuw een feestje ditmaal in Yalanhuitz zelf. Opnieuw ter ere van moederdag. maar veel verwachten we er niet van. Een voetbal toernooitje voorafgegaan door een optreden van de kinderen van de school zijn de headliners.Vanaf donderdagnacht of vrijdagnacht vertrekken we op reis en zien we wat Guatemala.Yihaavriendelijke groetjesWouter en Delphine